DOCHOWAMY WIERNOŚCI SŁUŻEBNICY KOŚCIOŁA I KAPŁANÓW
Któż był świadkiem rodzącego się Kościoła na krzyżu, jeśli nie Ty, Matko Boga-Człowieka? Był czas, gdy Syn Twój spoczywał w grobie. Była to Wielka Sobota, pierwszy dzień po zrodzeniu się Kościoła na krzyżu w Wielki Piątek. Wódz Życia był umarły, ale Matka Życia – czuwała. Stała ufna, czekając na dzień Zmartwychwstania. Czuwała nad niemowlęcym Kościołem, który nic jeszcze nie mówił, ale był już na ziemi. Pełna Ducha Świętego była wtedy jedyną Służebnicą
Kościoła świętego.
Od tej chwili mamy niezachwianą ufność ku Tobie, Matko Chrystusowa! Ufamy Ci, gdy swymi macierzyńskimi dłońmi pielęgnujesz niemowlęcego Chrystusa. Ufamy Ci tak samo, Matko Boleści, gdy pielęgnujesz Męża Doskonałego, który w Kościele świętym – w Mistycznym swym Ciele, rodzi nieustannie swe dzieci, by stały
się doskonałe, na miarę Jego lat.
Jeśli przyrzekliśmy Matce wierność, a Ona czuwała nad Kościołem, wielkim mistycznym Chrystusem, to czyż moglibyśmy opuścić Kościół, skoro trwamy z czuwającą przy nim Jego Matką? Ona jest przecież Służebnicą Pańską, Służebnicą zarówno Niemowlęcia, jak i wielkiego mistycznego Chrystusa, Kościoła Bożego!
Jasna Góra, 3 maja 1957 r.
***
KOŚCIÓŁ WALCZY O WAS I LICZY NA WAS
Kościół święty oddał Wam, Najmilsze Dzieci, wielką macierzyńską przysługę. On Was wybrał, on Was uświęcił i on Was bronił. Tak często słyszycie o wyzwoleniu kobiety, zwłaszcza w czasach dzisiejszych, gdy ludziom stare prawdy wydają się czymś nowym. Zapomina się o tym, że wyzwolenia kobiety dokonał sam Pan, Jezus Chrystus. Zarówno wtedy, gdy ją wyzwalał z grzechu i ciemności, a wprowadzał do
swojej przedziwnej Światłości, jak i wtedy, gdy spoczął na jej ramionach, gdy Matkę swoją znalazł wśród Was, gdy Kościół swój oddał w Jej opiekę, gdy Ją uczynił Matką wszystkich.
To było wywyższenie, to był awans, to było zwycięstwo kobiety! Nową epokę w traktowaniu kobiety stworzył nie kto inny tylko Chrystus, a za Nim – Jego Kościół i chrześcijaństwo. Wszędzie tam, gdzie ono jest żywe i gdzie wiara jest żywa, jest szacunek dla
dziewictwa, dla dziewczęcia, dla kobiety, dla matki i macierzyństwa. Ale gdzie zaczyna się umacniać albo odradzać pogaństwo, wtedy jest atak i zamach na waszą godność, na waszą czystość i skromność, na waszą pozycję społeczną, dziewiczą i macierzyńską.
Tak więc, Najmilsze Dzieci, Kościół, który Was wybrał i od początku walczył o szacunek dla Was, dla waszej czystości, skromności i Bożego pochodzenia, ten Kościół i dzisiaj nadal o Was walczy.
Jasna Góra, 1 czerwca 1958 r.