Wierne Jasnogórskim Ślubom Narodu

OTO

Zaproszenie do modlitewnej mobilizacji kobiet zatroskanych o dobro własnych rodzin, ale także rodziny narodowej.

SKĄD?

Od 7 września 2024 do 3 maja 2025 trwała Nowenna Różańcowa za Ojczyznę w intencji dobrych wyborów Polaków. Wdzięczne za wysłuchane prośby mamy świadomość, że to dopiero pierwszy akord przemiany, której potrzebuje nasza wspólnota narodowa, ale i każdy osobiście.

CO TO?

Wedle wskazań Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego, krok za krokiem podejmujemy wysiłek mobilizacji do wprowadzania we własnym życiu

JASNOGÓRSKICH ŚLUBÓW NARODU

Chcemy odkrywać i realizować kolejne przyrzeczenia:

- zachowania wierności Bogu i Kościołowi;

- życia w łasce uświęcającej;

- stania na straży życia, małżeństwa i rodziny;

- czuwania nad katolickim wychowaniem dzieci i młodzieży;

- troski o ład i sprawiedliwość społeczną;

- walki z wadami i zmagania o cnoty.

- oddawania czci Matce Najświętszej, danej nam Polakom, jako niezawodna pomoc i obrona. 

Wyzwanie wypełniania Jasnogórskich Ślubów Narodu rozpoczęte w Jubileuszowym Roku Nadziei (2025 r.), ma trwać przez kolejnych 9 lat, do Jubileuszowego Roku Odkupienia (2033 r.).

Przyrzeczenia składane przed Jasnogórską Królową Polski w 1956 roku przez wiele naszych babć i mam, teraz my chcemy wcielać w doświadczenie współczesnych kobiet, także po to, by przekazując je naszym dzieciom zabezpieczyć przyszłość kolejnych pokoleń Polaków.

DLACZEGO?

Bo ufamy, że w duchowym programie pracy wewnętrznej zaproponowanym przez kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia, znajdziemy oparcie i bezpieczeństwo dla naszych rodzin, społeczeństwa i narodu.

MOBILIZACJA KOBIET WIERNYCH

Jasnogórskim Ślubom Narodu

Drugi rok - pierwszy krok

Rok łaski

Z Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego, przyrzeczenie drugie:

Pierwszy rok
– dwunasty krok

KWIECIEŃ

Kwiecień rozpoczęliśmy się światłem Świąt Paschalnych – największej tajemnicy naszej

wiary. Krzyż Chrystusa nie zatrzymuje się na śmierci, ale prowadzi ku Zmartwychwstaniu. To

przejście – z ciemności do życia – nie jest tylko wydarzeniem, które wspominamy. To droga,

w którą zostaliśmy włączeni przez chrzest. W nim zostaliśmy zanurzeni w śmierci i

zmartwychwstaniu Chrystusa – aby żyć nowym życiem. To dar, ale także zobowiązanie.

Rzeczywistość osobista i wspólnotowa, przeżywana w Kościele. Dotykająca także historii

naszego narodu.

W kwietniu wracamy myślą do chrztu Polski – początku drogi wiary, która przez wieki

kształtowała sumienia, kulturę i odpowiedzialność za wspólne dobro. To wydarzenie nie

należy tylko do przeszłości. Ono domaga się ciągłego potwierdzania – w życiu każdego

pokolenia, w wyborach, które budują albo osłabiają duchowy fundament wspólnoty.

Paschalne przejście przez śmierć ku życiu odsłania jeszcze jedną prawdę: Bóg nie zostawia

człowieka w jego słabości. W centrum tej drogi jest miłosierdzie – dar, który podnosi,

przywraca godność i daje nowy początek. Nie przypadkiem właśnie w tym czasie Kościół

zatrzymuje się nad tajemnicą Bożego Miłosierdzia, ucząc się przyjmować je i przekazywać

dalej.

Dla kobiety wiernej Jasnogórskim Ślubom Narodu oznacza to konkret:

żyć świadomością daru chrztu, strzec życia łaską umocnionego, i odpowiadać na miłosierdzie

– miłosierdziem. W rodzinie, w relacjach, w przestrzeni społecznej – tam, gdzie życie

potrzebuje obrony, a człowiek nadziei.

W kwietniowej odsłonie Mobilizacji Kobiet Wiernych wracamy więc do źródła: do

chrzcielnego „tak”, które domaga się codziennej wierności. Niech Pascha Chrystusa uczy nas

przechodzić przez to, co trudne – nie w samotności, ale w zaufaniu Temu, który zwyciężył

śmierć.

Niech miłosierdzie, które otrzymujemy, staje się także naszym językiem wobec świata.

Per Mariam soli Deo.

Nauczanie kardynała Stefana Wyszyńskiego

Prymas Wyszyński wzywa do pracy w duchu Ślubów Jasnogórskich... Także dzisiaj

WIERNOŚĆ KOŚCIOŁOWI ŚWIĘTEMU – TO WIERNOŚĆ ŁASCE BOŻEJ

     Wierność Kościołowi świętemu to przede wszystkim wierność łasce uświęcającej. Bo przecież cały Kościół, chociaż składa się z grzeszników i świętych, z zimnych, letnich i gorących, z kąkolu i pszenicy, jest jednakże święty, jest istotowo nadprzyrodzony. A chociaż jest społecznością widzialną i ziemską, to jednak nie jest z tego świata, ale pochodzi z Serca Bożego otwartego na Krzyżu, jest owocem Męki zbawczej Chrystusa, Jego Krwi Najświętszej, z nadobfitości Jego Odkupienia.

     Kościół jest społecznością wyjątkową i jedyną na świecie. Bo więzią jego jest nie tylko ustrój prawny, ale przede wszystkim ustrój miłości nadprzyrodzonej. Kościół jest społecznością, do której jesteśmy wprowadzeni przez miłość Chrystusową, zlewaną obficie na nas w wodach chrztu świętego.

     I trwamy w Kościele przez miłość. Bo utrzymuje nas w Kościele Chrystusowym łaska powołania na synów wybrania, łaska żywej wiary, niewiędnącej nadziei i miłości wiernej. Im więcej w nas tej miłości, tym głębsze jest nasze wkorzenienie w Kościół święty, tym obficiej zeń czerpiemy, tym bezpieczniej i spokojniej się w nim czujemy.

     Niezniszczalność Kościoła też wyraża się w tym, że istoty jego mocy nadprzyrodzonej nikt pokonać nie zdoła. Kościół zwalczany nie przestaje być święty i nadprzyrodzony. Kościół pozbawiony wszelkich dóbr ziemskich nie przestaje być zasobny w najbogatsze środki, jakimi dlań są zawsze sakramenta święte i modlitwa. Nawet Kościół opuszczony, jak Chrystus na Kalwarii, nie przestaje być miłością, zbawieniem i pokojem ludzkości.

     Ale potęgująca się w nas wierność i miłość nadprzyrodzona mogą wzmocnić ten Kościół, podobnie jak Szymon z Cyreny wsparł Chrystusa w drodze na Kalwarię; podobnie jak niewiasta z rzeszy, która otarła Twarz Jego. Stąd nasza więź nadprzyrodzona z Kościołem, przez łaskę uświęcającą nasze życie, jest potężną siłą Kościoła Bożego na ziemi.

Wielkopostny list pasterski, 1958 r.

ADORACJA MŁODZIEŻY NA JASNEJ GÓRZE ZWYCIĘSTWA

25 sierpnia 1956, godzina 21.45

Modlitwa w czerwcu

Nasza praca wewnętrzna na czerwiec

Akt osobistego oddania się Matce Bożej

Szczegółowe intencje kolejnych pierwszych sobót miesiąca.

Do akcji dołączyli się